-โอ้ -เฮ้ย!
อะไร... เธอขโมยกระเป๋าผมไป
เฮ้ย!
เฮ้ย! หยุดนะ
หยุดเธอที!
เงียบน่า
โอ้ เอาน่า ทอม
-มันไม่แย่ขนาดนั้นหรอก -ไม่เหรอ
การแสดงอย่างกับเด็ก
การแสดงก็ดี เพลงก็เพราะ
แล้วลูกว่าไงจ๊ะ บรูซ
ขอโทษนะครับแม่ แต่ผมเห็นด้วยกับพ่อ
-แบบว่ามันดูไร้สาระน่ะ -"ไร้สาระ เหรอ
ไม่ใช่คำนั้นลูก ต้อง "หาสาระไม่ได้" เลยต่างหาก
ทั้งสองคนนี่ ช่างตัดสินซะจริง
เฮ้ย!! พวกแก!!!
นิ่งๆ ไว้นะ บรูช
ส่งเงินมา
ไม่มีปัญหา
เราจะให้ความร่วมมือ
สร้อยคอด้วย
ไม่เป็นไรจ้ะ
ใจเย็นน่า
แม่ครับ! แม่!!
พ่อครับ
พ่อ!
นั่งลง
-อยู่นิ่งๆ! -อย่ามาจับหน้าฉัน!
หุบปาก!
ผมอยากได้ยา
ฝันไปเถอะ
โธ่! ยาผมอยู่ไหน
-ไม่เอาน่า -เอามันมาให้ผม โธ่เว้ย!
เอายามา
บอกว่าเอายามา สารเลวเอ้ย!
อย่ายิง!
อย่ายิง ผมจัดการเอง
อย่ายิง
อย่า
ใจเย็น
คุณ
มองที่ผมนี่
ไม่ใช่พวกเขา มองที่ผม
ผมชื่อจิม จิม กอร์ดอน คุณชื่ออะไร
ผมอยากได้ยา
โอเค ได้ ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย
มองที่ผม
นี่ไงยาของคุณ
อยากได้ยาใช่มั้ย
นี่ไง ยาของคุณ โอเคมั้ย
นี่ไม่ใช่ยาผม
โทษทีนะทุกคน ไม่ได้ตั้งใจจะตวาดใส่พวกคุณเเบบนั้น
-อารมณ์พาไปน่ะ -เฮ้ย ลุก!
เฮ้ ไม่เอาน่า ใจเย็นๆ
เห้ยๆ พอได้เเล้วน่า
ทำบ้าอะไรของนาย
ไม่สอยมันให้ร่วงไปเลยล่ะ
เขาก็ร่วงไปเเล้วนี่ จริงไหม
เดี๋ยวก็เจ็บตัวหรอก ไม่ระวังตัวเอาซะเลย ไอ้เด็กใหม่
ครั้งหน้า ยิงมันซะ
ถ้าผมยิง คนอื่นก็ยิงตามน่ะสิ
ปืนทุกกระบอกเล็งไปทางนั้นหมด
ถ้ามีใครขโมยปืนตำรวจไป ให้ยิงมันซะ
เรื่องพื้นๆ
เฮ้ บูลล็อค กอร์ดอน งานเข้าเเล้ว
ฆาตกรรมสองศพ เเถวย่านโรงละคร
ขอพักหน่อยเถอะว้า ไหนๆ ก็จะหมดกะอยู่เเล้ว
ก็ใกล้เเล้วน่ะสิ
อะไรกัน ฮาร์วี่่ บูลล็อคในตำนานนี่นา
-เจอเรื่องวิ่งใส่ตลอด ไม่ใช่เรอะ -เเทนเนนบอม ทะลึ่งล่ะ
นี่คู่หูใหม่ของผม เจมส์ กอร์ดอน
-ได้เรื่องอะไรบ้างเเล้ว -ก็เพิ่งมาถึงเนี่ย
ชาย หญิง ถูกยิงตายทั้งคู่
ลูกชายพวกเขาเห็นทุกอย่าง
เเต่ยังไม่ยอมพูดอะไรออกมาสักคำ
ฉันชื่อ เจมส์ กอร์ดอน
เป็นนักสืบ
เธอชื่ออะไร
ไม่เป็นไร เธอไม่ต้องพูดหรอก
ฟังนะ ที ช่วยอะไรฉันหน่อยสิ
ถือว่าไม่เห็นฉันก็เเล้วกันนะ โอเคนะ
ก็เห็นอยู่ทนโท่ จะให้ไม่เห็นได้ยังไง
-มีอะไรงั้นเรอะ -นั่นมันโทมัสกะมาร์ธา เวย์นนี่
ฉันไม่อยากไปพัวพันกับคดียุ่งยากเเบบนี้
เรียกพวกเมเจอร์ ไคร์ม มาเลย พวกนั้นต้องชอบคดีเเบบนี้เเน่
ก็ยังไม่มากันเลยนี่
แล้วคู่หูนายก็กำลังคุยพยานอยู่ด้วย
งั้นพวกนายก็รับทำคดีนี้ไปเลยเเล้วกัน
บรูซ
ผะ ผม ชื่อ บรูซ เวย์น
บอกฉันหน่อยสิว่าเกิดอะไรขึ้น บรูซ
ตอนที่ฉันอายุเท่าเธอ
มีไอ้ขี้เมาที่ไหนไม่รู้ขับรถมาชนรถของเรา
พ่อฉันตายคาที่
ฉันนั่งอยู่ข้างๆ เขา
เพราะอย่างงั้นฉันเข้าใจดีเลยว่าเธอรู้สึกยังไง
เเละฉันก็สัญญานะ
ไม่ว่าในตอนนี้โลกจะมืดหม่นน่ากลัวแค่ไหน
ยังมีแสงสว่างอยู่เสมอ
แสงสว่างยังมีอยู่นะ บรูซ
เราเพิ่งออกมาจากโรงหนัง
เรากำลังเดินตัดตรอกนี้ไปเรียกเเท็กซี่
มีชายคนนึงโผล่มาจากไหนไม่รู้
เขาตัวสูง
ใส่หน้ากากดำ แล้วก็...
ใส่หมวกกับถุงมือ
เเล้วก็รองเท้าหนังเงาวับ
เขาเอากระเป๋าสตางค์พ่อผม กับสร้อยคอแม่ผมไป
แล้วเขาก็ยิงพ่อกับแม่
แบบไม่มีเหตุผลอะไรเลย
ผมน่าจะทำอะไรสักอย่าง
แต่ผมกลัวเกินไป
ตอนนั้นเธอทำอะไรไม่ได้หรอกนะ
แต่มีบางอย่างที่เธอทำได้ในตอนนี้
จงเข้มแข็ง
เข้มแข็งเอาไว้นะ
ฉันสัญญา
ฉันจะตามหาคนที่ฆ่าพ่อแม่เธอ
เฮ้!
นั่นใครน่ะ
เจมส์ กอร์ดอน
อัลเฟรด เพนนีวอร์ธ
เราจะจับคนที่ทำเรื่องนี้ให้ได้ครับท่าน
เด็กใหม่สินะ
จะว่าอย่างนั้นก็ได้ครับ
โชคดีนะ เพื่อน
ไปกันเถอะ
ไม่ต้องมองครับ เงยหน้าไว้ มองตรงๆ
อย่าให้ใครเห็นว่าคุณร้องไห้
เราควรจะอยู่ที่นั่นตอนพวกเขาย้ายศพไม่ใช่เหรอ
ทำไมล่ะ
ฟังนะ เด็กใหม่ ขออะไรซักอย่างสิ
อย่าไปคุยกับพยานจนกว่าฉันจะสั่ง
มีปัญหาอะไร
ปัญหาของฉัน ไอ้ทหารหนุ่ม ก็... มีปัญหาอะไร
ปัญหาของฉัน ไอ้ทหารหนุ่ม ก็...
นายเพิ่งลากเราทั้งคู่เข้าสู่ความซวยครั้งใหญ่ไงล่ะ ปัญหาของฉัน ไอ้ทหารหนุ่ม ก็...
นายเพิ่งลากเราทั้งคู่เข้าสู่ความซวยครั้งใหญ่ไงล่ะ
เหรอ แล้วไงล่ะ
นายไม่เคยได้ยินชื่อโทมัส กับ มาร์ธา เวย์นเหรอ
เคยสิ ก็มูลนิธิเวย์นไงล่ะ
ใช่
คู่สามีภรรยาที่ร่ำรวยเเละทรงอิทธิพลที่สุดในก๊อตแธม
นายไม่คิดเหรอว่าถ้าไม่รีบปิดคดีเราจะโดนบีบขนาดไหน
-งั้นก็รีบๆ ปิดซะสิ -เออ พูดง่ายนี่
ปล้นจี้กันตามถนนน่ะ ไอ้หนุ่ม
ผู้ต้องสงสัยมีเป็นหมื่นเป็นเเสนเลยมั้ง
โอ้ย ให้ตายสิ
ลูกค้ามาเเล้ว!
นั่นสินะ จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากมอนโทย่ากับอัลเล็น
จากแผนกอาชญากรรมน่ะ
นี่คู่หูคนใหม่ของผม จิม กอร์ดอน
ยินดีที่ได้รู้จัก
ไง ฮาร์วี่
ทำคดีเวย์นอยู่เรอะ เฮ้อ ซวยนะ
ใช่น่ะสิ
มีอะไรคืบหน้ามั้ย
-เพิ่งเริ่มน่ะ -ฉันจะพูดตรงๆ เลยนะ
นายอยากให้เราทำแทนมั้ย
-ไม่ ไม่ๆ นี่มันคดีของ... -เงียบก่อน เด็กใหม่ เอ่อ...
ทำไมพวกนายอยากได้คดีนี้ไปทำล่ะ
มีเบาะแสอะไรเหรอ
ยังหรอก เเค่ต้องการคนกดปุ่มสั่งการน่ะ
ไม่รู้สิ
เถอะน่า บูลล็อค นายกลัวเคสแบบน้ไม่ใช่เรอะ
-เออใช่ โคตรจะกลัวเลยล่ะ -งั้นก็หัดทำอะไรให้มันถูกต้องซักครั้งสิ
"ซักครั้ง" เรอะ
แน่มาจากไหนกล้าพูดกับฉันเเบบนี้
ไสหัวไปเลยไป
ก็รู้อยู่เเล้วเ นายก็เป็นซะเเบบนี้
ดีเเต่โชว์เหนือไปวันๆ
รู้มั้ย ฉันเกือบยกให้พวกนายแล้ว
แต่พวกนายทำพังเองนี่นะ
พวกนายมาทำตัวไม่มีสัมมาคารวะกับฉันเอง
โอเค ฮาร์วี่
ทำตัวให้เยือกเย็นหน่อยซี่
โชคดี
พวกชอบคิดว่าตัวเองเป็นคนดีนี่มัน...
ชอบคุยข่มพวกเราตลอดเลย
อย่างกับพวกมันดีนักหนาล่ะ ให้ตายเถอะ
ในฐานะที่ผมเป็นนายกเทศมนตรีของเมืองอันยิ่งใหญ่นี้
ผมขอสาบานกับทุกท่าน เราจะเอาตัวคนที่ก่อคดีเลวร้ายนี้มาลงโทษให้จงได้
เเละมันผู้นั้นจะต้องได้รับกรรมที่ทำไว้อย่างสาสม
ขอขอให้สัญญากับทุกท่าน
ไอ้บ้านี่ก็สัญญาไม่เข้าเรื่อง ทีเเรกก็เรื่องจำนวนอาชญากรรม
ต้องการคนหรือเเหล่งข้อมูลอะไรจัดไปเต็มที่
แต่ปิดคดีนี้ให้ได้
ครับ หัวหน้า
จิม ขอเวลาให้พวกเราหน่อยได้มั้ย
ได้ครับ
คำตอบคือไม่
ตอบตกลงไป เเล้วจะให้ผมทำอะไรล่ะ คอยเปลี่ยนผ้าอ้อมให้ไอ้หมอนั่นเรอะ
คุณต้องล้อผมเล่นแน่ๆ
ผมไม่สน
หัวหน้าสั่งให้คอยดูผมล่ะสิ ใช่ไหม
ถูกเผงเลย
เธอบอกว่านายมันเป็นวีรบุรุษสงคราม
เเล้วพ่อนายก็เป็นอัยการเขตที่ใหญ่พอดู เเต่ก็เมื่อนานมาเเล้วนะน่ะ
เพราะงั้นว่าฉันเงียบๆ ไว้เเล้วทำตามที่รับคำสั่งมาจะดีกว่า
เจ็บปวดจัง
ฟังนะ ไอ้หนู ไหนๆ ก็พอมีโอกาสอยู่ ช่วยอะไรซักอย่างสิ
ขอขึ้นบัญชีย้ายซะ
เสียใจด้วย ที่นี่คือที่ของผม แล้วคุณจะชินไปเอง
จิม นายดูเป็นคนดีนะ
แต่นที่ี่ไม่ใช่เมืองสำหรับคนดีหรอก
เข้าใจมั้ย
ไม่
นั่นล่ะปัญหาของนาย
คุณมันพวกชอบถากถาง
เเถมยังขาดความกระตือรือร้น เเล้วก็ยังไม่เอาไหน
ถูกของนาย
โอเค พ่อทหารหนุ่ม
ไปวิ่งไล่พวกโจรกระจอกกันดีกว่า
"ขาดความกระตือรือร้น" เรอะ
เฮ้
สบายดีมั้ย
-ทายซินี่อะไรเอ่ย -บอกมาเถอะ เอ็ด
ถ้าอยากเล่นทายปริศนาฉันจะไปหาขายหัวเราะอ่านเอง
มันคือกระสุนปืน .45
ที่เอาออกมาจากอกของโธมัส เวย์น
-กระสุนแบบนี้นัดละ 6 เหรียญเลยล่ะมั้ง -อาฮะ
ปืนแบบไหน...
อ๊ะๆ ไม่ต้องถาม แค่บอกมา
มันมาจากปืนที่ระบุเจ้าของไม่ได้น่ะ
ไม่มีรอยนิ้วมือ
มีอะไรอีกมั้ย
อะไรเอ่ย ไม่มีที่อยู่ แต่มีอยู่ทุกที่ สิ่งนั้นคือ...
ความว่างเปล่า
นิกม่า นายต้องรับคำปรึกษาจากมืออาชีพบ้างเเล้ว นี่จริงจัง
ไปกันเถอะ
อืม ผมคิดว่าคนใส่รองเท้าเงาวับ
ใช้กระสุนราคาเเพง เเล้วไม่มีใครรู้ว่าไอ้หมอนี่เป็นใคร หน้าตาเป็นยังไงเลยเหรอ
บางทีมันอาจจะไม่ใช้กุ๊ยข้างถนนทั่วไป
เหมือนกับพวกเพลย์บอย หัวขโมย ทำเอามัน
ใครมันจะบ้าเเกล้งเล่นเป็นโจรข้างถนนกันล่ะ
นักฆ่ารับจ้างต่างหาก
หรือใครสักคนที่ีความแค้นส่วนตัวกับครอบครัวเวย์น
เเล้วมันจะรู้ได้ยังไงว่าพวกเวย์นจะเดินมาตามตรอกนั้น ในเวลานั้นน่ะ
เป็นคำถามที่ดี
เฮสเซ่นบอกว่าถ้าผ่านไปแล้ว 48 ชม. เรายังไม่ได้อะไร
ให้หาฟิช มูนีย์
ฟิช มูนีย์ ที่ทำงานให้คาร์ไมน์ ฟาลคอนน่ะเหรอ
นั่นเเหละ ย่านโรงละครน่ะ ถิ่นเธอ
อะไรที่เกิดขึ้นแถวนั้น เธอรู้หมด
บอกฟิชว่าฉันมาหา
ลึกๆ เเล้ว ฉันก็ยังไว้ใจนายอยู่นะ เเต่ฉันไม่เชื่อว่า
นายจะภักดีกับฉันอีกแล้ว
ผะ... ผะ ผมยังภักดี
แล้วเงินฉันอยู่ไหนล่ะ
ผมจะหามาคืน
หนุ่มน้อย!
ขอโทษครับ
ถ้าผมฉันเสียทรงล่ะก็ เธอจะต้องเสียใจ
คุณนายครับ นักสืบบุลล็อคมาหา
-ดูแลเขาด้วย -ครับ คุณนาย
เฮ้ ออสวอลด์
นายอยากลองมั้ย ได้เหรอครับ
ตามสบายเลย ไอ้หนู
ขอบคุณครับ คุณกิลซีน
-ฮาร์วี่่ -ฟิช
เธอหายไปไหนมา
ถามว่าไม่ได้ไปที่ไหนบ้างดีกว่ามั้ง
-เพื่อนนายนี่ใครกัน ผม นักสืบเจมส์ กอร์ดอนครับ
ไง เด็กใหม่เหรอเราน่ะ
คุณครับร้สึกว่าผมได้ยินเสียงร้องจากด้านหลังน่ะ
ใช่เเล้วล่ะ ลูกน้องฉันกำลังดูหนังผีกันอยู่
-จริงเหรอครับ -ไม่จริงหรอก
ที่จริงแล้ว ลูกน้องของฉันขโมยเงินฉันไป
เราก็เลยอัดมันซะยับ
ใจเย็น หนุ่มน้อย ฟิชมีเด็กหัวแข็งเยอะ
บางครั้งบางคราวก็ต้องใช้ไม้แข็งกันหน่อย
งั้นนี่ก็ไม่ได้มาเยี่ยมกันฉันเพื่อนน่ะสิ
ไม่ใช่หรอก
เเบรสส่งฉันมาคุยกับเธอ เรื่องการฆาตกรรมสองสามีภรรยาเวย์น
ช่างน่าสลดจริงๆ
ฟังน่ะ ไอ้หนุ่ม ถ้ากังวลมากนักล่ะก็
ทำไมไม่ลองไปดูล่ะ เผื่อจะมีใครอยากเเจ้งความ
ถ้าเธอโอเคนะ ฟิช
บ้านฉัน ก็เหมือนบ้านเธอ
-ออสวอลด์ -พอเเล้วล่ะ เพนกวิน
คุณก็รู้ว่าผมไม่ชอบให้เรียกแบบนั้น
น่ากลัวจัง
ทำอะไรกันอยู่เหรอ
นายเป็นใคร
เจมส์ กอร์ดอน เจ้าหน้าที่ตำรวจเมืองกอธแธมครับ
นายมากับฮาร์วี่สินะ
ดีใจที่ได้เจอนะเจมส์ ผมบุช กิลซีน
วางไม้ลงซะ
ไม่เอาน่า
ออสวอลด์กับราอูลอยู่ที่นี่
กำลังสนุกกันนิดหน่อยน่ะ ใช่ไหมพวก
สนุกกันทุกคนเลย
ไม่มีปัญหาครับ
ขำๆ น่า
เด็กใหม่สินะ
คุณชอบก๊อตแธมมั๊ยล่ะ
ก็ชอบครับ
แล้วเจอกัน
เฮ้
ทุกอย่างเรียบร้อยไหม
ดีใจที่ได้เจอคุณนะฮาร์วี่
คุณสวมสูทตัวนี้แล้วหล่อมาก
รู้มั้ยคะ ฉันมีความสุขมาก
คุณไม่จำเป็นต้องใส่เครื่องแบบโง่ๆ นั่นอีกแล้ว
คุณบอกว่ามันดูดีนี่
ฉันโกหก
พร้อมจะลุยหรือยัง
เอ่อ บาร์บาร่า ผมน่วมไปทั้งตัวแล้วล่ะ
ต้องทำจริงๆ เหรอจ๊ะ
ไม่ค่ะ
ไม่ต้องหรอก
-ขอบคุณครับ -คุณติดหนี้ฉันนะ
แล้ว...
บอกฉันสิ
เรายังไม่ได้อะไรเรื่องคดีของเวย์นเลยน่ะ
ผมสัญญากับบรูซ เวย์นเอาไว้ แต่ผมทำไม่ได้
แต่คุณจะทำได้แน่นอน
ไม่รู้สิ
บางทีผมคงทำได้เเค่นี้
เฮ้
ฉันไม่เชื่อหรอกว่าคุณจะหมดหนทางเเค่นี้จริงๆ
เเต่ถ้าทำไม่ได้จริงล่ะก็
คุณว่ายน้ำเป็นใช่ไหมคะ
เป็นสิ
งั้นก็ว่ายไปเถอะค่ะ
ผมจะลองดู คุณพูดถูกเเล้ว
หิวมั้ยคะ
ไม่เป็นไร
ผมกินฮ็อทดอกมานิดหน่อยเเล้วล่ะ
เมื่อไหร่ที่ฉันได้เป็นคุณนายกอร์ดอนเต็มตัว เเล้วคุณมาพักที่นี่ทุกวัน
คุณได้กินอาหารดีต่อสุขภาพแน่ค่ะ
ฉันได้เบาะแสแล้ว
มาเจอกันที่ Fourth and grundy อีกหนึ่งชั่วโมง
ผมกำลังไป
เฮ้
คุณโอเคมั้ย
-ดื่มมานิดหน่อย ไม่เป็นไร -บุลล็อค...
ฟิช มูนีย์ได้ยินมาจากคนของเธอ
ว่ามีคนพยายามขายสร้อยมุกโบราณ 4 แถว
มีฐานเป็นทอง แตกอยู่แถวหนึ่ง
เหมือนที่มาร์ธา เวย์นใส่
เขาชื่อมาริโอ้ เพพเพอร์
เป็นพวกอันธพาลข้างถนน
คดียาวเหยียด ตั้งแต่ขโมย ทำร้ายร่างกาย ข่มขืน ขู่กรรโชก ค้ายา
คนดีจังนะ
ไง
-เธอชื่ออะไรจ๊ะ -ไอวี่ค่ะ
ไอวี่ พ่อเธออยู่มั้ย
คุณไม่อยากคุยกับพ่อหนูหรอก
ทำไมล่ะไอวี่
เขาใจร้าย
เฮ้ นั่นใครน่ะ
มาริโอ้ เพพเพอร์ เราต้องคุยกัน
ผมไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะ
งั้นก็คุยกันง่ายหน่อย
เมื่อวันเสาร์ตอนสามทุ่มครึ่งคุณอยู่ที่ไหน
ผมอยู่ที่นี่กับครอบครัวของผม
ใช่ เขาอยู่ที่ีนี่
สร้อยคอไข่มุก ฟังดูคุ้นๆ ไหม
ไม่
งั้นคุณคงไม่ว่าอะไร ถ้าเราจะขอดูรอบๆ
คุณต้องมีหมายศาลนะ
คุณเป็นผู้ร้ายติดทัณฑ์บนอยู่นะ
ที่เราต้องการก็แค่เหตุที่ฟังขึ้น
หยุดนะ ไม่งั้นผมจะยิง
ถอยไป
ขอบคุณ
ก็เป็นไปได้อะไรของนายวะ ก็บอกอยู่ว่าจำเป็นต้องยิง
เจอเเล้ว!
จับเขาได้เเล้ว!
อืม
มาริโอ้ เพพเพอร์ ถูกใส่ร้ายโดยฟิช มูนีย์กับตำรวจ
ผมเห็นคุณมูนี่ย์กับสร้อยของมาร์ธา เวย์น
เธอกำลังหาวิธีเอามันไปไว้ที่บ้านเพพเพอร์
ใส่ในถุงยาของเขา
หลังจากที่เธอพบกับ
นักสืบบุลล็อคและกอร์ดอนจากหน่วยฆาตกรรม
มูนี่ย์ทำงานกับคนของคาร์มีน ฟาลคอน
คุณกำลังบอกว่าฟาลคอนสั่งฆ่าพวกเวย์นงั้นเหรอ
ผมแค่บอกสิ่งที่ผมเห็น
ทำไม เขาเป็นเจ้านายคุณนะ
ผมขอสารภาพเลยว่า
เจ้าเด็กกำพร้าคนนั้นทำให้ผมสำนึกได้
ไม่ใช่หรอก
นายอยากเตะฟิชออกไปใช่มั้ยล่ะ
นั่นมันอีกเรื่องน่ะ
ผมหมดหน้าที่ของพลเมืองแล้ว
ขอให้โชคดี
คุณรักษาสัญญาได้
ขอบคุณครับ
ขอโทษจริงๆ ที่เธอไม่ได้เห็นการพิจารณาคดี
ไม่เป็นไรครับ
เรเน่
ไม่เจอกันนานนะ
ใช่
ขอโทษที่มาโดยไม่ได้บอกล่วงหน้า
เธอเป็นไงบ้าง
ฉันสบายดี
-เธอล่ะ -สบายดี
เธอมีอาร์ตแกลอรี่ของตัวเองแล้วใช่มั้ย
-ใช่ -เจ๋งดีนะ
และฉันก็หมั้นแล้วด้วย
นั่นแหละเหตุผลที่ฉันมาที่นี่
โอ้ว
GCPD จัดฉากว่ามาริโอ เพพเพอร์ เป็นคนฆ่าพวกเวย์น
อะไรนะ
พวกเขาจัดฉากและฆ่าคนบริสุทธิ์
แล้วเธอก็มาที่นี่เพื่อบอกว่าเจมส์มีส่วนเกี่ยวข้องงั้นเหรอ
-ใช่ -แล้วเธอมีหลักฐานมั้ย
ฉันบอกเธอไม่ได้หรอก แต่มันเป็นเรื่องจริง
เจมส์ กอร์ดอนเป็นคนเลว
เธอคู่ควรกับคนที่ดีกว่านี้
เจมส์ กอร์ดอน เป็นคนซื่อสัตย์ที่สุดที่ฉันเคยพบ
เขาไม่ทำแบบนั้นหรอก
เธอแน่ใจเหรอว่ารู้จักเขาดีพอ
ใช่ ขอบคุณแต่ฉันรู้จักเขาดี
แล้วเขารู้จักเธอ
อย่า
เหมือนที่ฉันรู้จักหรือเปล่า
นี่ของคุณ
บาร์บาร่า
มีอะไรรึเปล่า
คุณใส่ร้ายมาริโอ เพพเพอร์รึเปล่า
-ไม่ -ฉันรู้อยู่แล้ว
ใครบอกคุณว่าเพพเพอร์ถูกใส่ร้าย
ไม่สำคัญหรอก ตราบเท่าที่มันไม่จริง
ก็ไม่น่ะสิ ใครบอกคุณว่าใช่ล่ะ
เปล่า
บี ผมรู้เมื่อไหร่คุณโกหก
มอนโทย่า
คุณมีหลักฐานอะไรที่บอกว่าเพพเพอร์ถูกใส่ร้าย
ฉันผิดเองที่ไปบอกบาร์บาร่า
-เราเป็นเพื่อนเก่ากัน -ผมถามว่าคุณมีหลักฐานอะไร
เดี๋ยวนายก็ได้เห็นเองตอนที่ฉันส่งนาย
กับเพื่อนคร่ำครึของนายขึ้นศาล
เรากำลังดำเนินการอยู่
เก็บเเรงไว้เถอะ
ถ้าเพพเพอร์โดนใส่ร้ายจริง ผมจะหาทางเเก้ต่างให้เขาเอง
มีปัญหารึไง กอร์ดอน
พวกคุณทั้งคู่ก็อย่ามาขวางทางผม
-คุณนายเพพเพอร์ครับ... -ไสหัวไป
คุณครับ ถ้าสามีคุณบริสุทธิ์จริงๆ ล่ะก็ คุณต้องคุยกับผมนะ
ถ้าสามีคุณไม่ได้ฆ่าพวกเวย์น
ทำไมเขาถึงมีสร้องคอของมาร์ธา เวย์น
ก็พวกเเกเอาของนั่นไปยัดให้เขาไง
ไอ้พวกคนเลว
อลิซ เเล้วตำรวจจะไปเอาสร้อยนั่นมาจากไหน
-เราไม่ได้ฆ่าพวกเวย์นนะ -ก็ได้เเค่พูดนั่นเเหละ
พระเจ้าทรงรู้ดีว่าถึงสามีฉันจะเป็นปีศาจร้าย
แต่เขาไม่เคยฆ่าใคร
ขอผมดูรองเท้าเขาได้มั้ย
รองเท้าเหรอ
ของเขาหมดเลยเหรอ
บ้าเอ้ย
ถูกจัดฉาก
นายรู้ได้ไง
นายก็อยู่ที่นั่นด้วย ตกลงพวกเราจัดฉากเขาเหรอ
อาจจะมีใครบางคนเอาสร้อยไข่มุกนั่น ไปยัดไว้กับเพพเพอร์
เพื่อให้เราหาเจอ
ฟิช มูนีย์ต้องเป็นคนจัดฉากแน่ๆ
ทำไมล่ะ
เพื่อปกปิดฆาตกรตัวจริง
มูนีย์ทำงานให้ฟาลคอน
บางทีฟาลคอนอาจจะอยากให้พวกเวย์นถูกฆ่า
เดี๋ยว เดี๋ยว
ทำไมไอเดียบ้าๆ นี่ถึงหลุดออกมาจากหัวนายได้
มอนโทย่าจาก MUC
นังหัวเข็มหมุดนั่นน่ะเหรอ มีอะไรพิสูจน์มั้ยล่ะ
เธอไม่บอกผม เธอไม่ไว้ใจผม
เธอก็ไม่น่าไว้ใจเหมือนกัน
ถ้าพวกเขามี ต้องใช้มันไปแล้ว
เพพเพอร์ไม่ได้ใส่รองเท้าขัดมันนะ
รองเท้าเขาไม่มีที่ขัดมันเลยซักคู่
รองเท้าขัดมันเรอะ พระเจ้า
รองเท้าขัดมัน
ตอนนี้แค่สมมุติฐาน แค่สมมุติขึ้นมาน่ะ
เพพเพอร์บริสุทธิ์
ฉันฆ่าเขา
เราฆ่าเขา
เราตกงานแน่
เราปิดเคสแล้ว ลืมมันไปซะ
ถึงฆาตกรตัวจริงจะยังคงลอยนวลอยู่น่ะเหรอ
ใช่
เรื่องที่นายกำลังเอาตัวเข้าไปยุ่งอันตรายมาก
ฟังฉันสักครั้งนะจิม
ลืมมันไปซะ
นักสืบกอร์ดอน
บอกมูนีย์ว่าฉันมาหา
-ผมขอถามได้มั้ยว่ามาทำไม -ไม่ได้
ไม่เรอะ ก็ได้
เจมส์ กอร์ดอน
ดีจัง
วันที่ผมพบคุณ ตอนที่ผมออกไปด้านหลังเจอกับลูกน้องคุณ
คุณกับฮาร์วี่่คุยอะไรกัน
เธอน่าจะถามฮาร์วี่่นะ
เขาเป็นคู่หูเธอไม่ใช่เหรอ
ผมเกรงว่าเขาจะโกหก
เขาอาจจะโกหก
แล้วเธอคิดว่าฉันจะบอกควาวมจริงเหรอ
คุณเพิ่งจะทำ
เจมส์ เดี๋ยวก่อน
แววตาเธอดูอันตรายหน่อยๆ นะ
ฉันสงสัยซะแล้วว่าเธอจะทำยังไงกับมัน
คุณต้องรอให้เห็นกับตา
ฉันเกลียดเรื่องเซอไพรส์
นักสืบบุลล็อคคะ
คุณคีน
เจมส์ออกไปเดินเล่นตั้งแต่เมื่อคืน ตอนนี้เขายังไม่กลับมาเลย
คุณได้ข่าวจากเขาบ้างไหมคะ
ฉันเป็นห่วงเขามาก
เขาออกไปซุ่มดูผู้ต้องสงสัยน่ะ
ใช่
โทรศัพท์เขาอาจจะแบตหมดด้วยก็ได้
อ้อ นั่นค่อยสบายใจหน่อย
ขอบคุณมากค่ะ ไม่เป็นไร
เดี๋ยว เดี๋ยว
เดี๋ยว
หุบปากเถอะ
เฮ้ ทำอะไรอยู่น่ะ
อยู่นี่โว้ย หามุมถ่ายดีๆ หน่อยสิวะ
อะไรวะ ผันตัวไปเป็นผู้กำกับแล้วเรอะ
แค่บอกเฉยๆ น่า
เฮ้ บุช
ฮาร์วี่่
ใครบอกนายว่าเราอยู่นี่
ใครๆ ก็รู้ว่านายจัดการปัญหาที่นี่
ที่แขวนอยู่นั่นคู่หูฉัน
อดีตคู่หูแล้วล่ะ
ขอฉันคุยกับฟิชก่อน
ฉันไม่กลัวความตายหรอก
ฉัน... ฉันอยากรู้ว่าพ่อตายยังไง
จากไปอย่างสงบ
ไม่ใช่กรีดร้องด้วยความหวาดกลัว
ว่าไง
บูลล็อคมาที่โรงงานน่ะ
-มันอยากคุยกับคุณ -เอาสิ
แป๊ปนึงน่ะ พ่อหนุ่ม
เธอทำได้ดีมาก
-ฟิช -ว่ามา
อย่าทำแบบนั้นสิ
ฟังนะ คุณต้องปล่อยเด็กผมไป
เราเป็นเพื่อนมานานแค่ไหนแล้ว
นานแล้วล่ะ จนถึงวันนี้
ฉันช่วยงานนายกับเพื่อนร่วมงานตัวน้อยไปตั้งเยอะ
จนมันเกือบจะล้มทับใส่หน้าฉันแล้ว
เพราะความโง่งี่เง่าของนายนั่นเเหละ
เด็กนี่ไม่ใช่ปัญหาของคุณหรอก
คนที่สะกิดเขาเรื่องการจัดฉาก ก็คือพวกเมเจอร์ ไคร์ม
พวกเขาจะมาตามล่าคุณ
พวกมันสาวมาถึงฉันได้ยังไง
ก็วิธีเดิมๆ ล่ะมั้ง คิดว่านะ
ใครบางคนมันปากโป้ง
ไม่ใช่คนของฉันเเน่ๆ ล่ะ
ใครๆ ก็บอกแบบนั้น
ก็จริง
ฟังนะ ปล่อยเด็กผมไป
ถ้าคุณฆ่าเขา ผมจะตามล่าคุณ
ผมไม่อยากทำหรอก แต่ถ้าไม่ทำภาพลักษณ์ผมจะเป็นยังไง
คุณฆ่าคู่หูผม แต่ผมไม่ทำอะไรเลย
ก็ได้
นายต้องสัญญากับฉันก่อน ว่าจะคุมเขาให้ได้
-ผมรับปาก -ดีมาก
เรียกบุชมาพูดสายที
ว่าไงบอส
ไอ้สารเลวนั่นมันกล้ามาขู่ฉัน
แขวนมันไว้กับคู่หูของมันซะ
จัดให้เลย
เป็นไงบ้าง
ก็ดี เดี๋ยวเราจะกลับบ้านกัน
อืม สุภาพบุรุษ
ดีใจนะที่เราเคลียร์กัน...
ตำรวจก็งี้
พระเจ้าคุ้มครอง
เธอจะทำตัวเป็นเด็กดีเเล้วช่วยนวดเท้าให้ฉันหน่อยได้ไหม
แป๊ปนึงนะ สุดหล่อ ฉันยังไม่ลืมเธอหรอกน่า
ฉันชอบเธอนะ เธอตลกดี
ตอนนี้พวกมือสมัครเล่นเป็นสัญญาณที่ดี
มันเคยมีกฏอยู่
ฟาลคอนแก่ตัวและอ่อนแอลงเรื่อยๆ
ถึงเวลา
ต้องมีใครสักคนสืบทอดแล้ว คนนั้นจะต้องเป็นฉัน
ใช่ครับ น่าจะเป็นอย่างนั้น
และเธอเหมือนเป็นลูกชายของฉันเลย เธอรู้ไหม ออสวอลด์
ผมก็รู้สึกอย่างนั้นครับ
ซึ่งฉันไม่เข้าใจเลย
จากทุกอย่างที่ฉันทำเพื่อเธอ
พอถึงตอนที่ฉันกำลังคิดการใหญ่
เธอก็หักหลังฉัน
ทำไมเธอต้องหักหลังแม่ของเธอ
ผมไม่เข้าใจว่าคุณหมายถึงอะไร
เธอเองใช่ไหม
เธอคาบข่าวไปให้ MCU
เธออยากรู้มั้ยว่าฉันรู้ได้ยังไง
เพราะเธอเป็นคนเดียวที่เห็นฉันถือสร้อยไข่มุกนั่น
ไม่มีใครอีกแล้ว
กิลซีนต่างหาก
ที่เป็นคนคาบข่าว
ไม่ใช่หรอก
-กิลซีนเป็นคนจงรักภักดี -ผมก็เหมือนกัน
ผมจะกรีดเลือดสาบานตรงนี้ก็ได้ ถ้าคุณขอให้ผมทำ
งั้นก็ทำสิ
กรีดเลย
ผม... ผมกำลังพูดบทกวีน่ะ
พิสูจน์สิ
พิสูจน์ความจงรักภักดีซิ เพนกวินน้อย
ได้โปรด คุณมูนีย์
ขอร้องล่ะ อย่า!
แกทำฉันใจสลาย
เป็นไงบ้าง
ก็ดีขึ้น
ขอบคุณที่พยายามจะช่วย
ไม่น่าช่วยเลย
นี่แกเพิ่งปัดมือฉันเหรอ
เฮ้ บุช
ใช่ รักษาลมหายใจไว้เถอะ
นี่ ถ้ามันขึ้นอยู่กับฉันนะ
ฉันจะยิงหัวแกแล้วจัดพิธีศพให้แล้ว
แต่ฟิชมีวิธีของเธอ
แฟรงกี้
ได้เวลาแล้ว
ให้ตายเถอะ
ดอน ฟาลคอน
ขอโทษทีพ่อหนุ่ม ฉันลืมไปแล้วว่าเธอชื่ออะไร
หรือฉันอาจจะไม่เคยรู้เลยด้วยซ้ำ
กิลซีนครับ
กิลซีน
บอกคุณมูนีย์ทีว่าเธอใจร้อนไปหน่อย
ถ้าเธอจะฆ่าตำรวจ เธอต้องขออนุญาตฉันก่อน
ครับท่าน
มันคือกฏ
ปล่อยพวกเขาลง
ใช่ มันคือกฏ
ดีใจที่สุดท้ายก็ได้เจอเธอนะ เจมส์
ฉันรู้จักพ่อเธอดี
อัยการที่ดีที่สุดที่เมืองนี้เคยมี
เขากับฉันเข้าใจกันดี
เรามีความเคารพต่อกัน
-มีมิตรภาพต่อกัน -มิตรภาพเหรอ
เชื่อฉันเถอะ
เหตุผลเดียวที่เธอยังมีชีวิตอยู่
ก็เพราะสายเลือดของเธอ
ฉันรู้ถ้าเธอออกจากที่นี่ไป เธอจะทำสิ่งที่ถูกต้อง
แน่นอน
-ผมจะบอกเท่าที่ผมรู้ -ซึ่งก็คืออะไร
ผมรู้ว่าคุณครองกรมตำรวจอยู่
เป็นไปได้น่าจะรวมถึงนายกเทศมนตรีด้วย
และผมก็มั่นใจว่าคุณสั่งฆ่าพวกเวย์นด้วย
แต่ถ้าคุณทำอย่างนั้นจริง
คุณก็ไม่น่าปล่อยให้ผมรอด ใช่มั้ยล่ะ
และอีกอย่าง
ทำไมฟิช มูนีย์ถึงมีสร้อยคอของมาร์ธา เวย์น
-ของปลอมเหรอ -ใช่
แต่ถ้าคุณไม่ได้ฆ่าพวกเขา ทำไมต้องกล่าวหามาริโอ เพพเพอร์
หรือคุณกำลังปกป้องคนอื่นอยู่
ไม่มีใครรู้ว่าใครฆ่าพวกเวย์น
เป็นไปได้ว่าพวกโจรต่ำช้ั้น
แต่พวกเราอยากได้ผู้ต้องหาก่อนงานฝั่งศพ
เพพเพอร์เป็นแพะ เพื่อให้ผู้คนในก๊อตแธมได้เห็น
กระบวนการยุติธรรมที่รวดเร็ว
ดังนั้นพวกเขาจะรู้สึกถึงความปลอดภัยไร้อันตราย
-สำคัญกับคุณมากขนาดนั้นเลยเหรอ -แน่นอน
ฉันเป็นนักธุรกิจ
นายไม่สามารถจัดการกับอาชญากรรมโดยไร้กฏหมายได้หรอกนะ
ฉันรักเมืองนี้
และฉันเห็นมันกำลังร่วงหล่นลงสู่ความตกต่ำ
แต่ฉันไม่ยอมให้มันแตกสลายโดยไม่ทำอะไรหรอกนะ
คุณทำเหมือนชีวิตอาชญากรเป็นสิ่งที่น่ายกย่อง
เธอหัวแข็ง เจมส์ เหมือนพ่อของเธอ
อย่าทำตัวมั่นใจเกินไป อย่าหยิ่งผยอง
คุณอยากให้ผมปิดปากเงียบเรื่องนี้งั้นเหรอ
สถานะของก๊อตแธมกำลังวางอยู่บนคมมีด เธอจะทำอะไร
ทำลายสภาเมืองและกรมตำรวจ
ถ้าเธอทำได้นะ
จะช่วยให้อะไรดีขึ้นงั้นเหรอ
ขอให้โชคดี
-เอาล่ะจิม -ผมฟังอยู่
ฉันไม่ได้ซื่อสัตย์กับนาย
แต่นายยังไม่พร้อมเผชิญหน้ากับความจริง
คุณไม่บอกผมเพราะคุณละอายใจสินะ
ทำไมเราต้องจอดรถตรงนี้
ไม่ ได้โปรด ผมขอร้อง
หุบปาก
ไอ้โง่นี่
มันคาบข่าวไปบอกมอนโทย่ากับอัลเลน
ฟาลคอนอยากให้นายพาเขาเดินไปจนสุดท่าเรือ
แล้วยิงเขาซะ
แล้วทุกคนจะรู้ว่านายร่วมมือด้วย
แล้วถ้าผมไม่ทำล่ะ
งั้นฉันก็คงต้องฆ่านาย
และมันด้วย
จิม ฉันชอบนายนะ
ฉันอาจจะไม่อยากทำ แต่ฉันจะพยายาม
เพราะถ้าฉันไม่ทำ
จะต้องมีบางคนมาจัดการนายแน่
และพวกนั้นจะมาจัดการฉันต่อ บาร์บาราก็อาจจะโดนด้วย
ใครจะรู้ว่านายบอกอะไรเธอไปบ้าง
ผมไม่ได้บอกอะไรเธอเลย
นายคิดว่าฟาลคอนสนใจเหรอ
เอาน่า
นายก็เคยฆ่าคนมาก่อน
-นั่นมันสงคราม -นี่ก็สงคราม
เรากำลังอยู่ในสงครามกับเศษสวะอย่างมัน
ในสงครามบางครั้งเราก็ต้องทำเรื่องเลวๆ เพื่อสิ่งที่ดีกว่าไม่ใช่เหรอ
เพราะฉะนั้นนายต้องทำเรื่องเลวๆ นี่
ไม่งั้นนายก็ต้องตาย บางทีผู้หญิงของนายก็ต้องตายด้วย
ฉันอาจจะดูหมดอาลัยตายอยาก
แต่มันไม่ได้ยากเลย
เดินไป
ได้โปรดเถอะ คุณกอร์ดอน ไว้ชีวิตผมเถอะ
ผมจะทำในสิ่งที่คุณสั่งให้ทำ ผมจะยอมเป็นทาสของคุณ
ฟังนะ
ส่งครามกำลังจะมา
สงครามที่น่ากลัว
ฟาลคอนกำลังสูญเสียอำนาจและคู่แข่งกำลังกระหายมัน
อาจจะเกิดความโกลาหล เลือดจะนองเต็มถนน
ผมรู้ ผมรู้ว่ามันจะเกิดขึ้น
เห็นไหม ผมฉลาดนะ
และผมสามารถช่วยคุณได้
ผมสืบให้คุณได้นะ
หุบปาก
หันไป
พระผู้เป็นเจ้า โปรดเมตตาด้วย
อย่ากลับมาที่ก๊อตแธมอีก
เด็กดี
พระเจ้า เจมส์
ฉันเป็นห่วงคุณแทบแย่
เกิดอะไรขึ้นกับคุณคะ
คุณหนู ลงมาเถอะครับ
ต้องให้ผมบอกอีกสักกี่ครั้ง
เธอขึ้นไปบนดาดฟ้าทำไม
ผมกำลังเรียนรู้การควบคุมความกลัวครับ
ความกลัวไม่ต้องการการควบคุมหรอก
ความกลัวช่วยบอกเราว่าขอบเขตของเราอยู่ตรงไหน
ความกลัวเป็นสิ่งที่ดี
แล้วคุณคิดว่าผมไม่ได้บอกคุณหนูแล้วเหรอครับ
คุณมาที่นี่ด้วยเหตุผลอะไรสักอย่าง ผมมองออก
ใช่
มาริโอ เพพเพอร์ ไม่ได้ฆ่าพ่อแม่ของเธอ
เขาถูกจัดฉากโดยกรมตำรวจ
และฝูงชนที่ทำงานร่วมกัน
เราฆ่าคนบริสุทธิ์
ใช่
-แล้วตกลงใครเป็นคนฆ่าครับ -ผมไม่รู้
ผมเข้าใจ
สเตอร์ลิงทำงานที่นั่น ใช่ไหมครับ
ใช่
ฉันขอโทษ
ไม่เป็นไรครับ
ผมดีใจที่เขายังรอด
ผมอยากเจอเขาอีกครั้ง
ฉันขอให้เธอ
ให้โอกาสฉันอีกครั้ง
ฉันจะสืบให้เจอตัวฆาตกรที่ฆ่าพ่อแม่เธอให้ได้ รวมถึงเหตุผลด้วย
และถ้าจำได้ฉันจะกวาดล้างตำรวจเลวในกรมให้หมด
แต่ฉันทำได้แค่จากภายใน
ฉันขอให้เธอ
เงียบเอาไว้
ที่ฉันบอกเธอไป
เธอตัดสินใจเองนะ
เอาล่ะ เพื่อความสะดวกใช่ไหมครับ
อัลเฟรด!
ขอบคุณครับ